ο πολύς , η πολλή το πολύ / πολύ (very)/ Απλός σχηματισμός επιρρημάτων
Η τάξη μου έχει πολλούς
μαθητές. Είμαστε πολλοί!
μαθητές. Είμαστε πολλοί!
| Ενικός αριθμός | |||
|---|---|---|---|
| Ον. | ο πολύς | η πολλή | το πολύ |
| Γεν. | του πολύ / του πολλού | της πολλής | του πολύ / του πολλού |
| Αιτ. | τον πολύ | την πολλή | το πολύ |
| Κλ. | - | - | - |
| Πληθυντικός αριθμός | |||
| Ον. | οι πολλοί | οι πολλές | τα πολλά |
| Γεν. | των πολλών | των πολλών | των πολλών |
| Αιτ. | τους πολλούς | τις πολλές | τα πολλά |
| Κλ. | - | - | - |
Έχω βρει κι ένα τέχνασμα για να
θυμάμαι με πόσα λ γράφω τους τύπους αυτού
του επιθέτου! Το γράφω με ένα λ όταν αμέσως μετά
ακολουθεί υ : πολύς – πολύ
Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις το γράφω με δύο λ :
πολλού – πολλές – πολλά – πολλών κτλ.
θυμάμαι με πόσα λ γράφω τους τύπους αυτού
του επιθέτου! Το γράφω με ένα λ όταν αμέσως μετά
ακολουθεί υ : πολύς – πολύ
Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις το γράφω με δύο λ :
πολλού – πολλές – πολλά – πολλών κτλ.
Κανόνας: Το επίθετο ο πολύς, η πολλή, το πολύ γράφονται πάντα πριν από ουσιαστικό
Το επίρρημα πολύ γράφεται πάντα πριν τα επίθετα ή μετά το ρήμα!
Δεν ήθελα πολλά
Να ξυπνώ μόνο δίπλα σου αλλά
Δεν έμεινες πολύ
Και το χτες φλόγα που με πυρπολεί.
Ο καιρός απ' έξω με αλλάζει
Από μέσα με άλλαξες εσύ
Κι όλη η ζωή μου τώρα μοιάζει
Σαν αχαρτογράφητο νησί.
Και κοφτερά γυαλιά τα βράδια μου
Πικρά ποτά πακέτα άδεια μου
Στης μοναξιάς το δίχτυ πιάστηκα
Πραγματικά πολύ κουράστηκα
Να σ' αγαπώ.
Δεν ήθελα πολλά
Να γελάς μόνο, να 'μαστε καλά
Δε ρίσκαρα το χτες
Για να βρω μέλλον σε άγριες ακτές.
Ο καιρός απ' έξω με αλλάζει
Από μέσα με άλλαξες εσύ
Κι όλη η ζωή μου τώρα μοιάζει
Σαν αχαρτογράφητο νησί.
Και κοφτερά γυαλιά τα βράδια μου
Πικρά ποτά πακέτα άδεια μου
Στης μοναξιάς το δίχτυ πιάστηκα
Πραγματικά πολύ κουράστηκα
Να σ' αγαπώ.
Εγώ τα θέλω μου δεν είχα για αρχηγό
Για να σωθείς μπορούσα να πνιγώ
Στα αισθήματα.
Εγώ τους χάρτες άπλωσα της γης
Για να σου δώσω της φυγής
Επιχειρήματα.
Και κοφτερά γυαλιά τα βράδια μου
Πικρά ποτά πακέτα άδεια μου
Στης μοναξιάς το δίχτυ πιάστηκα
Πραγματικά πολύ κουράστηκα
Να σ' αγαπώ.
ΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ - ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ ΝΑ Σ ΑΓΑΠΩ (ΣΤΙΧΟΙ)
📘 Τι είναι το επίρρημα;
Το επίρρημα είναι άκλιτο μέρος του λόγου που προσδιορίζει:
- ένα ρήμα (π.χ. πώς γίνεται κάτι),
- ένα επίθετο,
- ή άλλο επίρρημα.
Απαντά σε ερωτήσεις όπως:
👉 πώς; πού; πότε; πόσο;
✏️ Απλός σχηματισμός επιρρημάτων
Ο πιο συνηθισμένος τρόπος είναι:
1️⃣ Από επίθετα σε -ος → επίρρημα σε -α
Παίρνουμε το επίθετο και το μετατρέπουμε σε ουδέτερο πληθυντικό.
🔹 Παραδείγματα:
- καλός → καλά
- γρήγορος → γρήγορα
- αργός → αργά
- σωστός → σωστά
2️⃣ Από επίθετα σε -ης, -ης → επίρρημα σε -ως
(πιο λόγια μορφή)
Παραδείγματα:
- ευγενής → ευγενώς
- συνεχής → συνεχώς
- ακριβής → ακριβώς
👉 Προσοχή: Αυτά χρησιμοποιούνται κυρίως σε πιο επίσημο λόγο.
3️⃣ Διπλοί τύποι (και -α και -ως)
Κάποια επίθετα δίνουν και τους δύο τύπους, με μικρή διαφορά ύφους.
Παραδείγματα:
- τέλειος → τέλεια / τελείως
- άμεσος → άμεσα / αμέσως
👉 Το -α είναι πιο καθημερινό, το -ως πιο επίσημο.
4️⃣ Ανώμαλα επιρρήματα (ιδιαίτερες μορφές)
Δεν ακολουθούν κανόνα.
🔹 Παραδείγματα:
- πολύς → πολύ
- καλός → καλύτερα (συγκριτικός)
- κακός → άσχημα
🧠 Μικρό tip για να το θυμάσαι:
👉 Τα περισσότερα επιρρήματα = ουδέτερο πληθυντικό επιθέτου
Προσωπικά δεν έχω αισθήματα για σένα φιλικά μονάχα βήματα θιγμένα ερωτικά, που μ’ αναγκάζουνε να φεύγω βιαστικά Προσωπικά δε θέλω τίποτα μαζί σου λογικά μου πάει ο ήχος της φωνής σου τραγικά και δεν αλλάζω το κορμί σου με την άψογη ζωή σου τελικά Προσωπικά εγώ τρελαίνομαι, το παραμύθι σου και να `μαι και να φαίνομαι Προσωπικά δεν έχω αίσθηση αυτό που ζούμε αν είναι αλήθεια ή παραίσθηση προσωπικά Προσωπικά, τυχαίνει βράδια με τραγούδια λαϊκά ντυμένη κι άδεια κι αφημένη γενικά να μεταφράζω τη σκηνή δραματικά Προσωπικά, εμένα ο χρόνος μου γυρίζει κυκλικά κι αλλάζει ο τόνος μου στο τέλος ειδικά γι’ αυτό να ξέρεις κι επιμένω, κι ας μου το `χεις ξεγραμμένο οριστικά
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου